Θυμίζουν τον τρόμο της δεκαετίας του 1980

1 10 2009

Ανακοίνωση του ZACF για την επίθεση στο Abahlali baseMjondolo

Το Zabalaza Anarchist Communist Front (ZACF – Αναρχικό Κομμουνιστικό Μέτωπο Zabalaza) θα ήθελε να ανφερθεί με οργή στην ένοπλη επίθεση στα γραφεία του Abahlali baseMjondolo στην οδό Kennedy του Durban τιου κρατιδίου KwaZulu Natal.
Εκφράζουμε, κατ’ αρχάς, τη συμπάθειά μας και την αλληλεγγύη μας σε όλους εκείνους που έπεσαν θύματα αυτής της άναδρης επίθεσης και καλούμε σε πανεθνική και διεθνή κινητοποίηση και αλληλεγγύη. Οι επιθέσεις αυτές σημειώθηκαν κατά τις 11.30 τη νύχτα του Σαββάτου, 26 Σεπτέμβρη και διήρκεσαν τουλάχιστον 23 ώρες. Αν και η αστυνομία ισχυρίζεται ότι μόνο δυο άτομα σκοτώθηκαν, έχει επιβεβαιωθεί απο το Abahlali baseMjondolo (AbM) ότι τουλάχιστον τέσσερα άτομα έχασαν τελικά τη ζωή τους, τρία κατά τη διάρκεια της επίθεσης και ένα λίγο αργότερα στο νοσοκομείο. Αναφέρθηκε, επίσης, ότι τα σπίτια τιουλάχιστον 30 μελών του AbM παραδόθηκαν στις φλόγες και καταστράφηκαν από τους επιτιθέμενους οι οποίοι κραύγαζαν “The AmaMpondo are taking over Kennedy. Kennedy is for the AmaZulu” την ώρα της επίθεσης. Εκατοντάδες, αν όχι χιλιάδες, κάτοικοι της οδού Kennedy διέφυγαν από τις κατοικίες τους, μερικοί αναζητώντας καταφύγιο σε κοντινές εκκλησίες.

Οι πολιτικοί ανταγωνισμοί στο κρατίδιο KwaZulu Natal είναι αποτέλεσμα διεθνικών συγκρούσεων και εντάσεων που αναδύθηκαν κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας του (τωρινού προέδρου της Ν. Αφρικής) Jacob Zuma, και πιστεύουμε ότι το African National Congress (ANC – Εθνικό Αφρικανικό Κογκρέσο) στην οδό και γύρω από την οδό Kennedy και πιθανόν και αλλού, χρησιμοποιεί το στοιχείο της εθνικότητας ώστε να κινητοποιεί ντόπιους κατοίκους εναντίον λαϊκών κοινωνικών κινημάτων όπως το Abahlali baseMjondolo. Είναι ξεκάθαρο σε μας ότι η εκλεγμένη λαϊκή επιτροπή της οδού Kennedy και η όλη δραστηριότητά της έχει θορυβήσει τους πολιτικούς ηγέτες του ANC που την θεωρούν απειλή στα πολιτικά και ιδιοκτησιακά τους συμφέροντα και έτσι έχουν βάλει στόχο να καταστρέψουν το AbM.

Αυτό που δεν μάς είναι γνωστό είναι πόσο μακριά μπορεί να φτάσει η ανοχή του ANC στην ενορχήστρωση αυτών των επιθέσεων, αλλά είναι προς στιγμήν αναπάντητο το ερώτημα εάν οι επιθέσεις αυτές είχαν προσχεδιαστεί. Φαίνεται ότι τουλάχιστον η αστυνομία είχε κάποια γνώση του ότι θα συνέβαιναν οι επιθέσεις. Τα καλυβόσπιτα των μελών του AbM ήταν πάντα συστηματικοί στόχοι επιθέσεων και το γεγονός του ότι όταν η αστυνομία εμφανίστηκε τελικά στον τόπο των συμβάντων αμέσως συνέλαβε μέλη του KRDC και δεν επιχείρησε να συλλάβει κάποιον από τους επιτιθέμενους. Επίσης, οι μόνοι από τους οποίους πήρε η αστυνομία καταθέσεις ήταν από την πλευρά των επιτιθέμενων και όχι από τα θύματά τους. Αυτό μάς οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η αστυνομία και η πολιτική συνενοχή στις επιθέσεις αυτές είναι πάνω από όποια αμφιβολία. Ηγετικοί κύκλοι του ANC ήσαν ακόμη παρόντες στο Κοινοτικό Χολ της οδού Kennedy την Κυριακή το πρωί, ενώ οι ένοπλες συμμορίες συνέχιζαν να καίνε και να καταστρέφουν τα σπίτια της εκλεγμένης επιτροπής της οδού.

Το ANC και το κράτος έχουν τη δική τους ιστορία να μάς πουν για την επίθεση. Ισχυρίζονται ότι ήταν μέλη του AbM που συνεπλάκησαν μεταξύ τους και ότι η αστυνομία κινείται τωρα προς την “απελευθέρωση” της οδού Kennedy. Αλλά μετά την ανακοίνωση του περιφερειακού υπουργού Αστυνομίας και του επιθεωρητή της αστυνομίας τη Δευτέρα, 28 Σεπτέμβρη, οι μπάτσοι αποχώρησαν αφήνοντας την περιοχή να καταδυναστεύεται από συμμορίες ένοπλων ανδρών που έχουν επιβάλει γενική απαγόρευση του AbM στην περιοχή επί τη ποινή του θανάτου. Και τι ήταν αυτή η “αποελευθέρωση” που ισχυρίστηκε το κράτος ότι φέρνει στην οδό Kennedy; Ένα τέλος των αμεσοδημοκρατικών διαδικασιών! Το πιο πολλά παράπονα έγιναν από υψηλά ιστάμενους κρατικούς παράγοντες ότι “ένα δίκτυο γνωστό απλώς ως Φόρουμ έχει επιβάλει μια παράνομη απαγόρευση της κυκλοφορίας”.

Πράγματι, το KRDC (Kennedy Road Development Committee) απαίτησε να κλείσουν τα μπαρ στις 10 το βράδυ. Θα μπορούσαν αυτοί οι επίσημοι να βλέπουν τέτοια μέτρα να ισχύουν στις δικές τους γειτονιές όλη τη νύχτα; Και πρέπει να σημειώσουμε, επίσης, ότι οι επιθέσεις που σχετίζονται με την κατανάλωση αλκοόλ είναι πολύ μεγάλο πρόβλημα σε πολλές κοινότητες, και οδηγούν σε τραγικά αποτελέσματα όπως πυρκαγιές στις καλύβες και βία ενάντια στις γυναίκες. Σε κάθε περίπτωση, το KRDC είναι ένα δημοκρατικό σώμα και εάν οι κάτοικοι θέλουν να καταργηθεί η απαγόρευση πρέπει να το κάνουν δημοκρατικά. Εάν το κράτος στεναχωρείται για την απαγόρευση, υποθέτουμε ότι αυτού του είδους η δημοκρατία είναι ακριβώς αυτή που ήθελε. Το κράτος ισχυρίζεται ότι έχει την εξουσια να διακανονίσει την κατανάλωση αλκοόλ και οτιδήποτε άλο. Αλλ΄ αυτό που κάνει είναι ότι δεν αφήνει τις κοινότητες της εργατικής τάξης να διακανίσουν τη ζωή τους στις δικές τους υποθέσεις, αφήνοντας τον κόσμο να αναρωτιέται σε τι χρειάζεται το κράτος.

Αυτή η αυτοδραστηριότητα της εργατικής τάξης είναι ένα από τα όλα αυτά τα στοιχεία που μισούν στη δράση του Abahlali. Αλλά πιστεύουμε ότι το ζήτημα της απαγόρευσης είναι μάλλον δικαιολογία. Για να αντιγράψουμε τον αγωνιστή Richard Pithouse, “δεδομένου ότι το AbM έχει τεθεί υπό συνεχή παρακολούθηση επί 4 χρόνια είναι γελοίο το ότι το μόνο ¨έγκλημα” για το οποίο το κράτος βρήκε ένοχο το AbM είναι η συγκρότηση αυτής της υποεπιτροπής η οποία αποφάσισε το κλείσιμο των μπαρ”.

Οι επιθέσεις αυτές που έχουν πολλά εθνικά χαρακτηριστικά δεν έχουν καμία σχέση με απαγορεύσεις, αλλά με την στρατηγική του κράτους να χωρίσει την εργατική τάξη και να καταστείλει τα κινήματά μας. Ο ενορχηστρωμένος τρόπος με τον οποίο έγιναν αυτές οι επιθέσεις, και η ανοχή ης αστυνομίας μάς θυμίζουν τις μαύρες μέρες της δεκαετίας του 1980, όταν το καθεστώς του απαρτχάιντ προωθούσε τις εθνικές διαφορές ανάμεσα στις λαϊκές τάξεις ώστε να πείσει για τον αποκαλούμενη βία των μαύρων εναντίον των μαύρων και να αποδυναμώσει τελικά το κίνημα κατά του απαρτχάϊντ. Οι τακτικές που χρησιμοποιήθηκαν είναι οι ίδιες και οι δολοφονίες της οδού Kennedy θυμίζουν τον τρόμο του ’80.

Παρομοίως, η αποτυχία του κράτους να παρέμβει στις επιθέσεις αυτές και να προβάλει περαιτέρω λουτρό αίματος, να υπερασπίσει τις ιδιοκτησίες των κατοίκων της οδού και να συλλάβει του; επιτιθέμενους μάς θυμίζει τον τρόπο με τον οποίο απέτυχε το κράτος να παρέμβει στα ξενοφοβικά πογκρόμ του 2008, παρ’ ότι είχε προειδοποιηθεί από τις μυστικές του υπηρεσίες για την πολύη μεγάλη πιθανότητα εκδήλωσης τέτοιων επιθέσεων μήνες πριν αυτές συμβούν.

Αυτό που γινόταν ξεκάθαρο στις ανακοινώσεις του Abahlali baseMjondolo (1) μετά τα πογκρόμ του 2008 αποδείχτηκε αληθινό και το δίκτυο αυτό είναι πλέον το ατυχές θύμα των δικών του προγνώσεων: η ξενοφοβική βία μετατράπηκε σε βία μεταξύ νοτιοαφρικανών, καθώς οι εθνικές κοινότητεςπαρακινούνται από τον ταξικό εχθρό να επιτίθενται σε άλλες κοινότητες και να καταστρέφουν κινήματα. Το κράτος με την συνέργειά του, μαζί με τους τοπικούς ηγέτες του ANC, εκμεταλλεύονται την πολιτική για τις εθνικές κοινότητες που υιοθετήθηκε κατά την προεκλογική εκστρατεία του Jacob Zuma για να κάνει τη βρώμικη δουλειά.

Υπάρχε ένταση της σοβινιστικής βίας στη Νότια Αφρική, το μγαλύτερο μέρος της οποίας κατευθύνεται σε βάρος των φτωχών και εργατών και όπως έδειξαν και οι επιθέσεις στην οδό Kennedy. Οι εχθροί της εργατικής τάξης πρωθούν τις σοβινιστικές αυτές στάσεις που εναγκαλίστηκε ο Zuma και την κατευθύνουν ενάντια στα λαϊκά κινήματα των φτωχών. Η ιστορία της ταξικής πάλης μάς δείχνει ότι οι επιθέσεις σε λαϊκά κινήματα δεν αποτελούν έκπληξη. Το κράτος είναι όργανο της άρχουσας τάξης και θα απαντήσει με βία όταν απειλείται η εξουσία του. Τα κινήματα της εργατική τάξης δεν μπορούν να βασίζονται στο κράτος για να υπερασπίσουν τον εαυτό τους από τέτοιες επιθέσεις, άρα το κράτος είναι ο επιτιθέμενος!

Αρκετά λαϊκά κιονήματα το έχουν καταλάβει αυτό. Στη διάρκεια της δεκαετίας του 1980 η εργατική τάξη και οι φτωχοί της Ν. Αφρικής βρήκαν τρόπους να συνδιαλλαγούν με τη βία που ενορχηστρωνόταν ενάντια σε κινήματα και κοινότητες. Συγκρότησαν επιτροπές δρόμου, παρατητήρια και τμήματα αυτοάμυνας για να αποκρούσουν τις επιθέσεις. Αν και η λαϊκή αυτοάμυνα στην οδό Kennedy θα ήταν η προτιμητέα, κατανοούμε ότι αυτό δεν είναι βιώσιμη λύση όταν οι επιτιθέμενοι υποστηρίζονται από την αστυνομία, ενώ το KRDC είναι άοπλο και δεν έχει εκπαιδευτεί για την αυτοάμυνα. Γι’ αυτό κατανούμε το γιατί κάλεσαν άμεσα το κράτος να παρέμβει για να προληφθούν περαιτέρω επιθέσεις, αλλά θα θέλαμε να δώσουμε μια συμβουλή στους συντρόφους μας εκεί να τη σκεφτούν.

Με το να καλεί για αστυνομική ή στρατιωτική επέμβαση το KRDC μιλά για την πρόσκληση των δυνάμεων καταστολής να επέμβουν στην καρδιά των λαϊκών κινημάτων της εργατικής τάξης την οποία μισούν οι ταξικοί της εχθροί. Ακόμα και εάν παρέχουν κάποια προσωρινή άμυνα ενάντια στους επιτιθέμενους και την τοπική αστυνομία, αυτό επίσης θα θέσει τους συντρόφους μας του KRDC σε μια πιο κλειστή παρακολούθηση. Κάθε στρατιωτική ή αστυνομική παρουσία θα είναι και ένα παραπάνω εμπόδιο σε περαιτέρω αντίσταση. Αυτό είναι πρόβλημα, όχι μόνο στη θεωρία και στο μεσοπρόθεσμο επίπεδο, αλλά πρακτικό και αρκετά άμεσο. Και αν, πράγματι, οι επιθέσεις αυτές σχεδιάστηκαν ή υποστηρίχθηκαν απο ηψηλούς κύκλους, κάθε περαιτέρω κατασταλτική παρουσία θα είναι συνταγή καταστροφής. Καθώς δεν είναι γνωστό ακόμα πόσο μακριά μπορεί να φτάσει η ανάμειξη ή υποστήριξη τηςκυβέρνησης του ANC καθώς δεν υπάρχει καμία εγγύηση ότι κάθε αστυνομική ή στρατιωτική παρουσία μπορεί να είναι ουδέτερη.

Έχουν, άλωστε, ορκισθεί να εκετελούν διαταγές και να προστατεύον τα συμφέροντα του κράτους και εάν υψηλά κλιμάκια του ANC και/ή της κυβέρνησης έχουν υποστηρίξει τις επιθέσεις δεν μπορούμε να είμαστε ποτέ βέβαιοι ότι οι αποκαλούμενες ουδέτερες δυνάμεις θα συμπεριφερθούν ανάλογα. Δεν μπορούμε να πούμε ότι θα ήταν καλύτερα για τα μέλη του KRDC και τις οικογένειές τους, αλλά ανακινούμε αυτό το ζήτημα έτσι ώστε να σκεφτούν πιθανές συνέπειες από την απόφασή τους να καλέσουν την αστυνομία ή το στρατό.

Στο τέλος, ωστόσο, η απόφαση είναι στο χέρι τους. Ελπίζουμε ότι θα πάρουν μια απόφαση που να προστατεύει τις οικογένειές τους και τους ίδιους από κάθε άμεση απειλή χωρίς να βάλουν το κλινημα σε πίεση στο μέλλον. Δεν νομίζουμε, πάντως, ότι προς το παρόν υπάρχουν κάποιες τακτικές που θα μπορούσε να υιοθετήσει το AbM.

Ρίχνοντας μια ματιά στην εμπειρία των κοινοτήτων της εργατικής τάξης σεε άλλες χώρες, θα μπορούσαμε να προτείνουμε να υιοθετήσουν μερικές από τις τακτικές της CopWatch [2] και της δράσης της στις ΗΠΑ ως μέσο της απαρχής της ανάπτυξης των προϋποθέσεων για την αυτοάμυνα. Μια τέτοια μέθοδος θα ήταν ίσως κοινοτικοί αγωνιστές να αρχίσουν ένα πρόγραμμα αντιπαρακολούθησης με τη συλλογή ενδείξεων, μαζεύοντας πληροφορίες και στοιχεία για όσους απειλούν ή επιτίθενται στα μέλη των KRDC και AbM, ή να μάθουν τα πάντα για ανθρώπους που είναι δηλωμένοι εχθροί τους και άρα της εργατικής τάξης και των φτωχών με άλλους αγωνιστές. Το ίδιο θα μπορούσε να γίνει και με μέλη του αστυνομικού σώματος ή του στρατού που παρενοχλούν μέλη των κινημάτων, να τεθούν υπό άμεση κοινοτική πίεση με στόχο να εγκαταλείψουν την κοινότητα ακόμα και αν χειαστεί μια λαϊκή κινητοποίση γι’ αυτό.

Εάν τελικά καλεστεί η αστυνοία να εγγυηθεί την ειρήνη στην οδό Kennedy, τότε υποστηρίζουμε το αίτημα της KRDC να μην κινητοπιηθεί η αστυνομία του Sydenham λόγω της γνωστής και δεδομένης στάσης της ενάντια στο AbM μέσω παράνομων συλλήψεων και βασανιστηρίων.

Υποστηρίζουμε τα αιτήμτα της κοινότητας για:

– δικαίωμα επισγροφής στην κοινότητα

– δικαίωμα στην ελεύθερη πολιτική δραστηριότητα στην κοινότητα

– όχι άλλη πολιτικά υποκινούμενη κατασταλτική πολιτική

– πλήρη έρευνα για το ρόλο του ANC στις επιθέσεις και την απαγόρευση του AbM στις κοινότητες.

Καλούμε όλα τα κοινωνικά κινήματα, αγωνιστές και επαναστάτες να κινητοποιηθούν για αλληλεγύη και υποστήριξη στην Kennedy Road Development Committee και το Abahlali baseMjondolo. Καλούμε όλους τους συντρόφους σε παγκόσμια κλίμακα να οργανώσουν εκδηλώσεις αλληλεγγύης, να δημοσιεύσυν ανακοινώσεις αλληλεγγύης, να τηλεφωνήσουν, να στείλουν φαξ ή ηλεκτρονικά μηνύματα σε πρεσβείες και προξενεία της Νότιας ΣΑφρικής στις χώρες τους καθώς και στο αρχηγείο της αστυνομίας της Νότιας Αφρικής και να απαιτήσουν την άμεση απελευθέρωση των οκτώ μελών της KRDC που συνελήφθησαν. Επίσης, καλούμε τους συντρόφους μας σε όλο τον κόσμο να βοθήσουν στη συλλογή χρημάτων για να βοηθηθούν τα μέλη του KRDC τα σπίτια των οποίων καταστράφηκαν και κλάπηκαν οι περιουσίες ώστε να ξαναφτιάξουν τα σπιτια τους.

Σημειώσεις:

1. Unyawo Alunampumulo: Abahlali baseMjondolo Δήλωση για τις ξενοφοβικές επιθέσεις στο Johannesburg

2. Δδς για παράδειγμα, http://www.copwatchla.org/ Για πιο πληρέστερη ενημέρωση δες: Abahlali baseMjondolo by ANC Militia – At Least Three Dead. Οι εποιθέσεις φαίνεται τώρα ότι συνεχίζονται.

* Ελληνική μετάφραση “Ούτε Θεός-Ούτε Αφέντης”, Σεπτέμβρης 2009.

Advertisements

Actions

Information

2 responses

3 10 2009
South Africa: Abahlali baseMjondolo Attacked by ANC Militia « The Struggle for the City

[…] – Θυμίζουν τον τρόμο της δεκαετίας του 1980 […]

18 10 2009
Police Backed ANC Militia Attacks Abahlali baseMjondolo in Durban « Struggle News Worldwide

[…] – Θυμίζουν τον τρόμο της δεκαετίας του 1980 […]




%d bloggers like this: